De China Herald

Shoppen in de Eindhovense supermarkt

2008-05-31T19:10:00.001+02:00

Renee Fang in Eindhoven

Vandaag ging Renee Fang inkopen bij de "Amazing Aziatische Supermarkt" van de Oriental Group in Eindhoven. In heel Nederland heeft deze groep een keten van Chinese winkels neergezet, en met groot sukses.
Niet alle winkels zijn hetzelfde, vertelt Renee. Breda was voor ons wat dichterbij geweest, evenals die in Rotterdam, maar de zaak in Eindhoven is groter, nieuwer en inderdaad fascinerend wie denkt dat de gemiddelde Chinese winkel een kleine, smerige bedoening is.
Ruime rijen en een keuzemogelijkheid die zich niet alleen tot China beperkt, maar ook Thailand, Japan, Maleisie en Indonesie kunnen daar hun producten kwijt. Het was relatief druk. Na een drukke supermarkt in China te hebben gezien, is het in Nederland nooit meer ergens druk, maar er waren genoeg mensen. Opvallend genoeg voor de helft Aziaten, maar voor de andere helft niet-Aziaten. Dat suggereert dat de belangstelling voor thuis koken van meer exotische gerechten groeit. En dat is natuurlijk ook goed nieuws voor dit weblog.
We zijn met een hele rij spullen terug gekomen, dus behalve enkele nieuwe gerechten zult ook ook de lijst met ingredienten weer zien groeien.

Renee's Shanghaise keuken

2008-05-22T23:06:00.002+02:00

Renee Fang

Helaas, pindakaas, nog steeds gebrek aan tijd op deze weblog regelmatig op te fleuren met enige berichten. Maar voor de regelmatige bezoekers heb ik wel een leuk alternatief online gezet: Renee's Shanghaise keuken.
De Shanghaise keuken is een van de regionale keukens in China die zichzelf nooit goed heeft weten te verkopen. Als de Nederlander zich al heeft weten te ontworstellen aan de afgrijselijke Chinees-Indonesiche keuken, dan is het toch vooral de Kantonese en de Sichuan keuken die de mensen kennen.
Gelukkig is in China veel meer te halen. Op de weblog een combinatie van tips, recepten en culturele achtergronden.

Chinabiz speakers houdt me erg bezig

2008-04-02T13:24:00.002+02:00

Zo bezig ben ik met ons nieuwe sprekersbureau Chinabiz Speakers dat hervatten van mijn Nederlandse weblog nog steeds onmogelijk lijkt. Mijn excuses.

Bericht van het front

2007-08-31T13:41:00.001+02:00

Ja, het is nog steeds erg druk, maar leuk druk. We zijn nu in de derde week van een nieuw project Chinabiz Speakers, een sprekers' academie inzake China. Het project lag al geruime tijd onder stoom, maar nu zijn we echt van start gegaan.

We willen de toonaangevende leverancier van professionele sprekers van en over China worden. Voor hen China een beetje kennen, moeten een paar van onze gezichten al bekend zijn. Een paar echte beroemdheden mogen we (nog) niet op de website zetten. In totaal hebben we ruim tweehonderd namen van sprekers in onze database.

Belangrijker zijn natuurlijk de zaken, en het blijkt dat de belangstelling groot is. We hebben al vier offertes de deur uit en zijn net dit weekend bezig met onze eerste internationale aanbieding, niet toevallig voor een conferentie in Nederland.

Goed. Natuurlijk ben ik ook een nieuwe weblog begonnen om mijn andere weblogs niet teveel te vervuilen met al te commerciele berichten. Al valt dat natuurlijk nooit helemaal te vermijden.

Even veel te druk

2007-05-13T10:38:00.000+02:00

Mijn verontschuldigingen aan de incidentele bezoekers hier, maar ik kom er even niet toe om mijn Nederlandse blog bij te houden. Dat is jammer, maar ik heb al moeite genoeg met mijn Engelse China Herald op peil te houden. Daar melden zich dagelijks rond de vierduizend bezoekers en dat wil ik toch eigenlijk niet opgeven.
Daardoor is bijvoorbeeld het enerverende bezoek van een handelsdelegatie uit Heerenveen geheeld gemist, niet alleen door mij, maar blijkbaar door alle media. Dat is toch jammer.
Momenteel vraagt het opzetten van ons sprekersbureau alle energie. De lancering staat gepland voor 1 juni en het ziet er eerlijk gezegd niet naar uit (en dat is ook niet de bedoeling) dat het na die lancering rustiger gaat worden.
Misschien tot de zomer, dan kom ik een tijdje naar Europa en ga ik wellicht weer uit verveling hier bloggen.

Flitsend EVD-filmpje over zakendoen in China

2007-03-09T15:24:00.000+01:00

De Gele Draak wijst op een filmpje dat de Economische Voorlichtingsdienst (EVD) heeft gemaakt over zakendoen in China. Het is hier in China even een heftige download, voordat het filmpje er is, maar ook nog leuk om naar de kijken.

Om dat in vier minuten te doen zonder uitglijders van belang is erg knap. Hier is het te downloaden.

FNV Bondgenoten wil wel met de Chinese vakbond praten

2007-03-09T12:36:00.000+01:00

Henk van der Kolk, voorzitter FNV Bondgenoten

FNV Bondgenoten, de grootste vakbond binnen de FNV, wil wel met de Chinese vakbond ACFTU gaan praten, zo lees ik nu in Computable. De bond wil met name de arbeidsomstandigheden in de ICT onderzoeken.

Daarmee wijkt de bond wel wat af van het harde "njet" van de vakcentrale, die eerder liet weten niet met de ACFTU te willen gaan praten.

Van Hees, de betrokken vakbondsbestuurder, geeft toe dat relatief weinig Nederlandse ICT-bedrijven in China werken en dat in India, waar de bond wel actief is, de arbeidsomstandigheden relatief in orde zijn.

FNV blijft Chinese vakbond negeren

2007-03-05T04:34:00.000+01:00

De Gele Draak komt met het eerste degelijke verslag van de FNV bijeekomst afgelopen zaterdag in Amsterdam over China. Eerste indruk: het was erg leuk en interessant, maar voorlopig gaat de FNV geen nieuw China-beleid overwegen. Ook voor wat betreft de Chinese vakbond, blijft het handen-af:

Van der Kolk wees erop dat de Internationale Vrije Vakbond heeft besloten niet in zee te gaan met ondemocratische vakbonden, en dus ook niet met ACFTU. "Ik voorzie niet dat we als Nederlandse vakbeweging in de nabije toekomst rechtstreeks contacten met de ACFTU zullen onderhouden". "Te weinig weten we van elkaar wat er speelt, wat we in China doen en wat contacten met de ACFTU ons en de Chinese werknemers kunnen opleveren".

Je zou denken dat het uitwisselen van meer informatie, zodat ook de FNV en haar leden beter weten wat er speelt, toch een soort van minimaal scenario zou kunnen zijn. Ook uit andere signalen is mij gebleken dat van een echt strategisch debate gaan sprake was. De wat al te gemakkelijk stelling was dat de internationale vakbeweging niets met de ACFTU wil en de FNV haar niet voor de voeten wil lopen. Dat ligt gelukkig net iets gecompliceerder.

Comments waren even kwijt

2007-03-05T03:56:00.000+01:00

Excuses voor de mensen die hun commentaar hier probeerden achter te laten: ze waren even kwijt in de systemen tussen Blogger en Google. Vandaag de systemen ge-upgrade en nu moet alles voorlopig weer goed lopen. Ook de oude bijdragen zijn nu zichtbaar.

FNV wil Chinese leden werven

2007-03-03T12:19:00.000+01:00

Ik ben even aan het kijken op Google Nieuws of de media al wat aandacht geven aan het FNV congres over China dat zich vandaag afspeeld. Mager tot nogtoe, maar kwam wel dit bizarre bericht tegen in het Reformatorisch Dagblad over een enquete die onder FNV-leden is gehouden:

Bijna de helft (43 procent) van de leden vindt dat Chinezen die bij Nederlandse bedrijven werken, lid moeten kunnen worden van Nederlandse vakbonden, omdat China geen vrije vakbonden toestaat. De bonden in Nederland kunnen dan opkomen voor de rechten van de werknemers in China.

Wie zou die vraag bedacht hebben? Dan moeten we het dus ook goed vinden dat Nederlanders die bij Chinese bedrijven werken niet door de FNV, maar door de Chinese vakbond worden georganiseerd? En wie gaat de foldertjes uitdelen bij de Chinese bedrijven?

Het ANP over Chinese condooms en preutsheid

2007-03-02T16:15:00.000+01:00

Wat mij aan stukjes over China in de Nederlandse media opvalt is dat naarmate ze korter zijn de dichtheid van dommigheden toeneemt. Neem dit stukje van het ANP. Volgens mij heb ik sinds ongeveer 2004 - toen het beleid inzake Aids drastisch om ging in China - in de hotels die ik bezocht altijd condooms gevonden naast de gratis tandenborstel. Soms stond er dan ook nog een rekje met condooms met smaakjes, maar daar moest je dan voor betalen. Om te beginnen dus al weinig nieuws te melden.
Zoals gezegd, is het Aids-beleid in China in 2004 radicaal om gegaan, een van de verworvenheden van president Hu Jintao die vrij systematisch heilige koeien uit de tijd van zijn voorganger Jiang Zemin aan het slachten is.
Sexuele voorlichting in China is verplicht, en de Chinezen preuts? Niet meer dan de Nederlanders. eerder minder, als je bevolkingsgroepen tenminste zo kun generaliseren.

De macht aan de gebruiker

2007-02-27T15:23:00.000+01:00

Vanuit mijn achtergrond heb ik relatief vaak te maken met de conservatieve kijk van veel journalisten op de veranderingen in hun vakgebied. Het is niet gemakkelijk om toe te geven dat de wereld zoals je die kent niet meer bestaat.
Maar goed, ook andere beroepsgroepen kunnen er wat van en vandaag hadden we bij Chinabiz uitvoerige discussies met onze ingenieurs. We zijn bezig met twee nieuwe bedrijven te organiseren, een zogenaamd sprekers academie en een dienstverlener voor delegaties die China bezoeken. (En als jullie erg geinteresseerd zijn, vinden jullie in de Engelstalige versie van deze jammerklacht de noodzakelijk links.)
Het was alsof we nog steeds in de jaren negentig leefden. Ingenieurs kijk al vaak zorgelijke, zeker de Chinese: ze willen geen overdreven verwachtingen wekken. Zij wilden werken met Microsoft Sharepoint, daarvan leverde onze ISP de mogelijkheden. Hoe lang zou dat duren? Nog meer zorgelijke blikken, installeren, mensen opleiden, dan de website bouwen, testen. Twee, drie maanden en dan mocht er niks mis gaan.
Wat het Sprekers Bureau betreft heb ik me ermee verzoend: dat is die investering wel waard. Maar voor een simpele website met emailadres heb je toch geen drie maanden nodig. Dus heb ik vanavond zelf even wat in elkaar geknutseld met Google Groups.
Niet mooi, maar wel functioneel. De komende dagen komt er nog wat meer informatie bij, bijvoorbeeld een voorbeeldreis die we voor een EMBA klas van Insead organiseerden, maar jullie mogen je nu al opgeven.

Chinabiztravel

Visit this group

De vele China-centra's voor Nederland

2007-02-21T08:48:00.000+01:00

Schiphol kondigde aan dat zij een akkoord hebben gesloten voor een gigantisch China-centrum met Chinamex, een prive-onderneming die datzelfde ook in Dubai heeft gedaan.
Trouw vat de plannen even samen:

Het plan op Schiphol is zeker niet het enige in Nederland dat inspeelt op de opkomst van Chinese bedrijven. In Rotterdam, Amsterdam, Leiden en Delft wordt ook gewerkt aan Chinese handelscentra.
Rotterdam wil zich onderscheiden met het European China Center op Katendrecht. Dat moet een opstapje worden voor Chinese bedrijven die in Europa zaken willen doen. In Delft verrijst een hotel dat exclusief gericht is op Chinese zakenlieden. Verder zijn er plannen voor een Chinees science park in Zuid-Holland.

Dat is wat veel van het goed en traditioneel probeer ik de al te overdreven verwachtingen wat te temperen. Maar nu ik zelf ook hier in dit circuit ga vertoeven, zie ik wel waar dat enthousiasme vandaan komt. Binnenkort gaan we in China een Sprekers Academie beginnen en we hebben de eerste professionle sprekers al geplaatst bij wat bijeenkomsten. Dat zijn voorlopig vooral de buitenlandse bedrijven in China, maar we laten natuurlijk ook een begerig ook vallen op de Chinese bedrijven met internationale aspiraties. Bijvoorbeeld hou ik de beursgang van Chinese bedrijven in de gaten, want daar zit natuurlijk een aardige combinatie van geld en ambitie.
Ik vertelde dat een vriend die werkt bij het grootste Chinese advokatenkantoor en zij hebben de meeste Chinese bedrijven die naar de beurs gaan als klant. Hij bleek net die dag door de bestuursvoorzitter van zijn kantoor te zijn gevraagd een "globale" strategie voor die klanten te maken met internationale aspiraties. Als de vakantie voorbij is, gaan we eens samen bij elkaar zitten.

Ambassadrice: Nederland te streng met visa

2007-02-15T14:21:00.000+01:00

Chinese zakenlieden hebben het knap moeilijk om fatsoenlijke visa voor Nederland te krijgen, zei China's ambassadrice Xue Hanqin volgens de Telegraaf eerder vandaag.

Zij krijgen maar een visum voor drie maanden, en moeten dan weer het land uit en weer maanden op een nieuw verblijfsdocument wachten. Sommigen geven het gewoon op omdat de procedures zo frustrerend zijn. Dat is heel anders dan in China: wij geven buitenlandse ondernemers juist een voorkeursbehandeling.”

De FNV en haar Chinese collega's

2007-02-14T04:48:00.000+01:00

Eerder verbaasde ik me er hier over dat bij de komende China conferentie een van de belangrijkere discussiepunten - hoe om te gaan met de Chinese vakbond, de ACFTU - ontbrak. Dit meldt de FNV nu:

Fons Tuinstra roert in zijn bijdrage een belangrijk onderwerp aan : ‘hoe om te gaan met de Chinese vakbond’. Dit komt uiteraard uitgebreid aan bod in de conferentie. Niet alleen zullen FNV voorzitter Agnes Jongerius, FNV Bondgenoten voorzitter Henk van de Kolk en Han Dong Fan (directeur China labour bulletin) hier aandacht aan besteden in hun speeches. Ook tijdens de verschillende workshops van de bonden zal het op diverse manieren aan de orde komen. Zoals bijvoorbeeld in de workshop Chinees sprookje. Wat betekent het Chinese economische wonder voor werknemers in China en Nederland maar ook bij de workshop over ‘internationale frameworks agreements’. Ook vertellen Chinese werknemers over hun ervaringen met de Chinese staatsvakbond ACFTU..Tijdens het plenair slotdebat met uitgenodigde bedrijven zal dit vraagstuk onderdeel van de discussie zijn.Niet alleen voor de vakbeweging ook voor de bedrijven vormt de wijze van omgaan met ACFTU een reëel dilemma. De FNV volgt het beleid van de internationale vakbondskoepel ( ITUC) waar de overgrote meerderheid van democratische vakbonden bij zijn aangesloten.Voor meer informatie: http://www.vakbondsrechten.nl/

Inmiddels heeft de ITUC mij informeel gepolsd om te vragen of ik voor hun website niet elke twee weken een verhaal wil maken, waarbij het leven van de Chinese werknemers centraal staat. Eerste idee is om dat op de hangen aan een van de vele hoogoplopende discussies: de rellen die onlangs uitbraken toen een karaoke-meisje door hoge partijfunctionarissen werd vermoord, de problemen bij arbitrage bij arbeidsconflicten, de achterstallige betalingen voor migranten en de problemen voor bedrijven om genoeg werknemers te krijgen.
Lijkt mij een leuk plan om te doen. Er zijn nog veel verhalen te vertellen aan de wereld buiten China.

FD stuurt een correspondent naar Shanghai

2007-02-12T03:39:00.000+01:00

Bert van Dijk

De huidige technologie-verslaggever van het Financieel Dagblad Bert van Dijk komt naar Shanghai, zo lees ik op zijn weblog. Nog een heel avontuur, want hij lijkt nog alles te moeten regelen, inclusief was Chinees leren.
Maar met een solide opdrachtgever als het FD lijkt het een verantwoord plan. Ik krijg hier genoeg journalisten op mijn dak die zonder enige opdrachtgevers hierheen komen en denken dat dan de gebraden duiven in hun mond vliegen. Voor lokale Engelstalige bladen is de concurrentie inmiddels zo heftig dat die nog maar een drie eurocent per woord betalen. Dan moet je wel veel schrijven.
Ik heb zelf de journalistiek grotendeels vervangen door andere bezigheden. Babs (ben je daar nog?) van Trouw zou naar Peking verhuizen en dan houden we alleen nog Hans Moleman van de Volkskrant over. Het is een langdurige trend dat alleen de wat meer gespecialiseerde bladen nog hun eigen correspondenten houden, terwijl de rest langzamerhand afsterft.

Van papier naar bytes

2007-02-10T15:25:00.000+01:00

Erg druk hier in Shanghai, dus weinig tijd om jullie ook nog in het Nederlands bij te praten. Maar kreeg net een link binnen van de Nijmeegse Stadskrant die mij als een van de oprichters (nu al vijfentwintig jaar geleden) interviewden. IJdelheid kent geen tijd, dus hierbij een linkje.

Service voor bezoekende delegaties

2007-01-29T13:26:00.000+01:00

Vorige week was ik op een receptie van het Nederlandse consulaat te Shanghai en had daar wat interessante gesprekken. Ik had daar uitgelegd dat we bij mijn bedrijf Chinabiz nu een sprekersbureau aan het opzetten zijn.
De economische consul nam me later even apart en legde een plan uit. Hij krijgt nu zoveel delegaties op bezoek, dat het consulaat eigenlijk niet meer kan bieden dan een standaardinleiding tot Shanghai en een receptie. Terwijl sommige delegaties eigenlijk hulp nodig hebben voor de inhoudelijke zaken. Zij willen graag seminars, lezingen, bedrijfsbezoeken georganiseerd zien. De bedoeling is dat Chinabiz, samen met enkele andere dienstverleners, op de site van het consulaat komt. Dan kan het consulaat bezoekers die meer willen gemakkelijker doorverwijzen.
Helemaal ongelukkig kwam dit voorstel niet, want dat soort referenties kunnen we voor ons sprekersbureau wel gebruiken. Bovendien zijn mijn mensen ook reizen aan het organiseren. Sommige van deur-tot-deur, zoals in het verleden voor de Deutsche Bank, nu voor de business school INSEAD, of conferenties voor die andere business school IMD en allerlei bedrijven.
Hier gaat u meer van horen.

Meer geld voor search in Nederland dan in China

2007-01-24T14:53:00.000+01:00

China lijkt een groot land met zijn 137 miljoen internetgebruikers, maar om hier wat geld via internet te verdienen is niet gemakkelijk. Zo bleken de zoekmachines in Nederland in 2006 36 miljoen euro opgebracht te hebben, terwijl ze in China daar ruim bij achter blijven, een 20 miljoen, als ik de cijfers goed vertaal. En dat geld moet met veel meer mensen verdeeld worden.

Amsterdam concurreert met een China-coordinator

2007-01-19T15:37:00.000+01:00

Potjandrie. Amsterdam gaat het helemaal maken in de strijd om de eretitel in de globalisering. Want wat lees ik in Amsterdam.nl? Nou, daar zal de Europese concurrentie het niet van terug hebben! Een coordinator.
Die hadden ze ook hard nodig, want zie, wat ze aan Chinese bedrijven binnenhaalden? Volgens hetzelfde bericht haalde Amsterdam vier, jawel vier, Chinese bedrijven binnen, "waaronder twee luchtvaartondernemingen".
Dat is tweemaal twee dames op Schiphol en wie weet wat die andere twee bedrijven nog in het vat hebben? Allemaal erg spannend.

Van interviewer naar geinterviewde

2007-01-19T10:22:00.000+01:00

Als buitenlandcorrespondent werd ik in het verleden ook al wel eens een keertje geinterviewd door mijn collega's. Maar toen was het toch meer mijn werk om anderen te ondervragen. Nu als zakenman en projectmanager is dat helemaal omgedraaid. Vandaag had ik drie collega's aan de lijn. De leukste was nog wel een van mijn opvolgers bij de Nijmeegse Stadskrant, die ik ooit hielp opzetten.
Dat was toen een redelijk amateuristisch poging om het monopolie van De Gelderlander in Nijmegen te doorbreken. Daar heb ik veel geleerd, wat ik later in mijn journalistieke carriere goed kon gebruiken. Het opmerkelijke is dat het blad nog steeds bestaat. Ik heb het interview even tot zaterdag uitgesteld, maar dan kan ik ook nog even het proces omdraaien en uitzoeken hoe het nu met mijn oude krant staat.

Crisismanagement Nederlandse stijl

2007-01-19T04:37:00.000+01:00

wind in Nederland

We maken hier vaak grappen als de Chinese overheid van crisis naar crisis struikelt, maar ik begrijp dat jullie d'r in Nederland ook wat van kunnen. Een beetje wind en daar ligt de nationale crisis-site uit de lucht.
De site is er weer, zie ik, en maakt zelf geen melding van het bedrijfsongelukje, gisteren.

FNV conferentie over China mist belangrijkste discussie

2007-01-17T14:28:00.000+01:00

Kreeg net een overzicht te zien van de China-conferentie die de FNV op 3 maart gaat beleggen. Het is een vervolg op een eerdere reis, waarvan ik in oktober het Shanghai-gedeelte meemaakte en schreef voor een paar FNV-bladen wat over de achtergronden.
Het lijkt zo een fraai programma en als ik in de buurt was geweest, dan was ik zeker voorbij gegaan. Maar wat me tegenstaat is dat de voornaamste discussie als het gaat om de vakbeweging in China niet op het programma staat en blijkbaar ook geen onderdeel van de discussie is.
Hoe om te gaan met de Chinese vakbond, is dat onderwerp. De FNV en de internationale vakbeweging hebben sedert 1989 hun Chinese collega's in de ACFTU in de ban gedaan omdat die Chinese vakbond eigenlijk geen echte vakbond is, maar een verlengstuk van het staatsapparaat. Ik heb ook nog steeds mijn ernstige twijfels over die ACFTU, maar er zijn enkele prangende redenen om tenministe de discussie over die club te openen.
Vorig jaar begon de ACFTU - tegen de wens van Wal-Mart in - vakbonden bij deze grote Amerikaanse detailhandel te organiseren. Voordien vroeg de ACFTU altijd eerst beleefd toestemming. In de laatste week van vorig jaar deden ze dat ook nog een keertje bij Foxconn, het Taiwanese bedrijf dat onder andere Ipods voor Apple maakt en vorige jaar vanwege de arbeidsomstandigheden in opspraak kwam.
Dat is allemaal niet genoeg om deze staatmoloch plotseling tot een bloeiende vakbond te verklaren, maar er zijn duidelijk veranderingen aan de gang en sommigen binnen de ACTU lijken sommigen er echt zin in te hebben. Bovendien vallen deze activiteiten haarfijn samen met het recente streven van de nieuwe centrale overheid naar een "harmonieuze samenleving". Het aantal arbeidsconflicten liep snel op en de overheid zoekt naar manieren om daar iets aan te doen.
De internationale vakbeweging is verdeeld. Een aantal bonden zijn al naar Peking getrokken en hebben de Chinese broeders in de armen gesloten. De FNV en vaak anderen handhaven de boycot en zitten op de lijn van dissident Han Dongfeng, die vanuit Hongkong enkele NGO's leidt en op 3 maart ook aanwezig lijkt te zijn.
Heel zeker weet ik ook niet waar het heen moet gaan, maar het is uitgesloten dat de internationale vakbeweging ook maar iets in China voor elkaar krijgt zonder die ACFTU. Daarom is de vraag wat je met zo'n club aanmoet cruciaal voor een dergelijke conferentie - als die tenminstige het debat over China vorm moet geven.
Een deel van de internationale vakbeweging heeft zo onvoorwaardelijk overgeleverd aan marginale dissidentengroepen in Hongkong. Een ander deel dreigt zich onvoorwaardelijk over te leveren aan de Chinese vakbond. Beide uitersten lijken me fout: waar het om gaat is om voorwaarden te formuleren voor een manier waarop de internationale vakbeweging China binnen haar gelederen kan opnemen.

Bijna voor niks veilig vrijen

2007-01-11T08:22:00.000+01:00

Vorig jaar vroeg ik me nog af waarom de condooms in Nederland zo duur waren. Maar vandaag kunnen jullie het na een bezoek bij Dirx van Dirk van de Broek volgens de Telegraaf voor een dubbeltje doen.
Bij een dergelijke prijs is de tussenhandel helemaal verdwenen en dat lijkt een manier te worden waarop de Chinese manier van zakendoen, door middel van forse prijsoorlogen, direct op de markten buiten China geintroduceerd zal worden. Nu gebeurt dat nog in China zelf, of via importeurs en distributeurs die forse marges in hun zakken steken. Maar dat kan dank zij internet ook steeds beter direct gebeuren.

Het etiket: is China communistisch?

2007-01-01T06:13:00.000+01:00

Jaap Holm begon in de comment-sectie een debat dat te aardig is om alleen in de spelonken van dit weblog te laten afspelen. Hij verzet zich tegen de manier waarop ik de traditionele etiketten om China te kwalificeren afserveer. In deze entry vond ik dat China te omschrijven als een "Pinochet-achtig" regime te kort door de bocht. Maar Jaap heeft gelijk en er zijn maar weinig bestaande etiketten waarvan ik vind dat die op China van toepassing zijn.
Daar zijn een paar redenen voor en die passen heel aardig in de "clash of cultures" tussen China en de Christelijk-Joodse maatschappijen in Europa en Amerika.
Laat ik allereerst teruggaan naar mijn studententijd, in de jaren zeventig in Nijmegen, waar ik leerde om etiketten te plakken. Terugkijkend was het een hele slimme manier om de discussies te voeren. Allereerst gaf je iemand of een groepering een etiket, crypto-fascist, Maoist of wat er uit kwam. Vervolgens kon je verder de discussie beperken tot de vraag in hoeverre de betrokkene op alle punten van dat etiketje voldeed en waar er wellicht sprake was van variaties. Door een beperkte voorraad zelf-gedefinieerde etiketten te leveren, ben je wellicht in staat deze gecompliceerde wereld binnen je eigen denkkaders te brengen, maar soms is die techniek een deel van het probleem en geen oplossing.
Het gebruik van etiketten is in China ook heel populair, alleen is men hier wat minder rechtlijnig in het gebruik dan de schriftgeleerden in het Westen. Terwijl de vorm en de etiketten vaak onveranderd blijken, is dat wat achter de etiketten schuilgaat aan gigantische veranderingen onderhevig. Dat is alleen een probleem als je verwacht dat het etiket echt iets zegt over de inhoud en dat is maar al te vaak niet het geval. In China zitten daar maar weinig mensen mee, maar het is verwarrend voor de buitenwereld die wanhopig probeert dit uiterst gevarieerde land binnen hun eigen denkkaders een plekje te geven.
De bestuurscultuur lijkt nog het meeste op een moderne variant van die onder de oude dynastien gebruikelijk was: een permanente haat-liefde verhouding tussen het centrale en het provinciale bestuur. De keizer weet dat het land te groot is om zelf alles te regelen, dus laat hij veel aan de lokale bestuurders over. Die gaan regelmatig over de schreef en dat levert een fantastisch spanningsveld op, waarbinnen de verschillende spelers moeten opereren.
Volgens mij is dit land niet communistisch geweest, maar wilden de Chinezen graag hun buitenlandse bezoekers helpen door zichzelf een leuk etiket te verschaffen. Door zich "communistisch" te noemen, konden de Chinezen ook heel pragmatisch aanvankelijk steun krijgen van Rusland.
In de jaren negentig is nog wel gespeeld met het etiket 'kapitalistisch', maar dat heeft nooit zoveel aan kracht gewonnen dat de Communistische Partij besloot haar obsolete etiket te vervangen. Daarvoor moet in China nog heel wat meer gebeuren.