Hui voor altijd in de cel

Hanneke Groenteman windt zich terecht op over de hypocriete houding van de VVD inzake kinderen die in de cel verblijven. Het achtjarige Chinese jongetje Hui Chen is het middelpunt van een actie om een eind te maken aan de praktijk om kinderen van uitgeprocedeerde migranten ook gevangen te zetten.
Hier bij de KRO wat meer achtergronden over de moeder van Hui. Minister Verdonk gebruikt de situatie om migranten te dwingen mee te werken aan hun uitzetting. Wat in dit geval het probleem is dat de identiteit van beide Chinezen niet kan worden vastgesteld. Dat betekent dat China ze nooit terug zal nemen en Hui Chen voorgoed in de gevangenis zit. Of zit ik mis met deze redenering? Ik vraag me af hoe dat past in the strategie van minister Verdonk.

Update: Het verhaal van de onmogelijkheid voor de moeder van de achtjarige Hui om terug te keren begint een beetje door te sijpelen. Hier bij De Telegraaf en bij de NOS.

Stedenbanden: hulp voor handel?

Yichang

Stedenbanden zijn traditioneel een belangrijk instrument geweest voor de handel met steden. Rotterdam doet het met de havenstad Shanghai. Amsterdam met Peking.
Dat was ooit een vanzelfsprekende manier om handel te drijven in een land waar dat moeilijk was. Je zoekt een stad met enkele gelijke belangen, zoals bijvoorbeeld een haven, en probeert daarop verder te bouwen.
Maar als ik hier in De Stentor lees dat Apeldoorn haar aandacht gaat richten op Yichang, dan vraag ik me toch wel af of die strategie niet haar langste tijd heeft gehad. Stel, je zoekt een geschikte Chinese partner, of afzetmarkt: dan belemmer je toch je reiktwijdte door jezelf alleen op Yichang te richten.
Het betekent in de praktijk leuke reisjes voor politici en ambtenaren. Of de ondernemingen hier echt beter van worden, daar heb ik mijn twijfels over.

Sheren Cheng kiest voor Wilders

De Geledraak heeft een interview met Sheren Cheng, een van de weinige Chinese kandidaat-parlementsleden voor de komende verkiezingen, in dit geval bij Geert Wilders. Een onverkiesbare plaats, zuchtte hij gelukkig. Niet echt om blij van te worden. Ik wacht op de volgende Chinese kandidaat. In elk geval zullen ze geen foute opvattingen hebben over de massamoord op de Armenen.

Houden de Chinezen van Nederlandse boeken?

Volgens het ANP zijn ze helemaal weg van W.F. Herman. Er zou een opgaande lijn in de Chinese belangstelling voor Nederlandse boeken. Volgens mij is die vorig jaar plotseling ontstaan toen er nogal wat overheidsgeld in vertalingen werd geinvesteerd. De Chinese boekenmarkt is een van de moeilijkste in China, daar zou ik zelf niet op bouwen.