De grootste markt in digitale ontvangers

De propagandamachines in China zijn nog steeds een dominante producent van nieuws en het is opvallend te zien hoe klakkeloos niet-Chinese media die onzin overnemen. Neem bijvoorbeeld deze aankondiging dat China in 2010 de grootste markt en producent van digitale ontvangers zal zijn.
Het feit dat de Chinese markt en China's productiecapaciteit in een adem wordt genoemd is al een reden om meer dan gebruikelijk voorzichtig te zijn met het overnemen van dergelijke propaganda.
Als producent, dat zou nog kunnen, want China kan deze producten goed vervaardigen. Maar de claim dat de markt in China ook de grootste wordt?
De analoge TV zou rond 2010 geheel vervangen zijn. Het lijkt mij eerlijk gezegd erg snel, zeker vanwege de zware investeringen die nodig zijn. China heeft wel enkele tientallen miljoenen kabelgebruikers, maar de aantallen die aan zo'n kabeltje hangen maken het noodzakelijk dat een heel nieuw systeem wordt opgezet, met daaraan gerelateerde kosten, die het snel invoeren van een digitaal systeem erg onwaarschijnlijk maken.

Chinese media cultuur in Rotterdam

Isaac Mao

Het V2 Institute for Unstable Media (samen met het Internationaal Instituut for Asian Studies IIAS in Leiden) organiseert volgende week donderdagavond 30 maart een bijeenkomst over de zich snel ontwikkelende media cultuur in China. Aanwezig zullen zijn Isaac Mao uit Shanghai, een van de meer actieve webloggers, de artiest Zhang Ga, de sinoloog Karsten Giese en de sociale wetenschapper Jang Guobin.
Kans is groot dat ik zelf ook dan aanwezig ben: eerder die dag heb ik een bijeenkomst in Den Haag, dus dat valt leuk te combineren. Aanvang om zeven uur aan de Eendrachtsstraat 10 te Rotterdam.
Een dag eerder in Amsterdam een andere IIAS avond met Isaac Mao over Aziatische cybercultuur. Beide bijeenkomsten zijn in het Engels en virtueel te volgen.

U spreekt met een van Neerlands invloedrijkste journalisten

de onbetwiste nummer een: Peter R. de Vries

Moest net wel even lachen. Micha Kat heeft uitgezocht aan de hand van het aantal hits bij Google wie de invloedrijkste journalisten in Nederland zijn. (Een verwijzing van Villamedia). Mezelf even opgezocht bij Google en ik ben goed voor 279.000 hits. Sta ik achter Peter R. de Vries, maar boven de nummer twee Paul Witteman die slechts tot een armzalige 136.000 hits komt.
Waarschijnlijk toont dit eerder de achterlijkheid van Nederland op internet aan. Geen idee hoe je kunt bevorderen dat de zoekmachines je goed vinden op internet.

Houdt minister Verdonk de Chinese studenten weg?

Het lijkt verleidelijk om minister Verdonk als de boze heks aan te wijzen, wanneer dat ook maar even mogelijk is. Zo meldt de Volkskrant vanochtend op gezag van vooral studentenorganisaties en universiteiten dat het aantal buitenlandse studenten - en dus ook de Chinese - steeds meer moeite hebben om Nederland binnen te komen voor studie en onderzoek.
Het aantal Chinese studenten nam met eenderde af, vergeleken met 2002.
Maar uit mijn gesprekken met potentiele Chinese studenten voor Nederland blijken heel andere motieven te werken. De groei zat er pas sinds het eind van de jaren negentig in en het bleek dat de meerwaarde van een studie in Nederland relatief gering was: bij terugkomst bleek vaak niet een betere baan te wachten op de studenten. Deels kwam dat doordat ze in Nederland geen werkervaring mochten opdoen, in tegenstelling tot in de Verenigde Staten en in Engeland.
Dus: het strenge immigratieregime is wel de schuld van de teruggang, maar dat is er al langer dan minister Verdonk. Chinese studenten zijn slimmer geworden, ze studeren thuis of ze gaan naar de Verenigde Staten.

De Landwind toch een succes?

Kent u deze foto nog? Vorig jaar publiceerde de ANWB een desastreuze test van de eerste Chinese auto die in Europa was geimporteerd. Een geschokte onderzoeker sprak op het NOS-Journaal: zo'n slechte auto had hij nog nooit meegemaakt.
Vandaag op de terugweg van China had ik een gesprek met een vertegenwoordiger van de auto-industrie en natuurlijk kwam de Landwind en de ANWB-test weer terug.
"Maar weet je dan niet dat die test inmiddels herroepe is," vroeg hij.
Het was nog erger. Niet alleen kon ik me dat niet herinneren, ik was zelfs al vergeten dat ik er zelf over had geschreven. De Duitse ANWB had het nooit geloofd. Blijkb aar was die foto machtiger dan mijn geheugen. Vreemd hoe dat kan werken.

Terug van even in China geweest

Koffie en douches moeten me even door deze dag slepen. Terug van ruim een onverwachte week in Azie en omdat ik wat extra dagen in Shanghai had, kon ik daar niet alleen vrienden en webloggers ontmoeten, maar ook een serie projecten die bij Chinabiz lopen wat doorduwen.
Allereerst Chinabiz zelf: hoewel veel mensen er erg tevreden over lijken te zijn, vind ik het toch heel erg achterlopen bij de ontwikkelingen rond de nieuwe media. Nog heel erg oude-stijl met weinig mogelijkheden om een gesprek op gang brengen met onze lezers. Dat moet voor de zomer anders: we willen in principe proberen rond die tijd onze lezer gratis weblogs aan te bieden. Dat moet dan een integraal onderdeel van onze operatie worden, waarbij veel van de nieuwe inhoud direct van onze lezers komt.
Verder gaat het goed met het voornemen in China een soort sprekersacademie op te zetten. Het plan leeft al sinds vorig jaar, maar we zijn nu heel dicht in de buurt met het maken van afspraken met een grote, wat zeg ik, reusachtige partner. Heeft nog een paar maanden nodig, maar binnenkort hier meer.
Verder ook voortgang met het Chinaproject over de Loonwijzer. Dat begint overal in de wereld goed te lopen, maar in China sukkelde dat wat. Deels omdat we voor een aanpak voor heel China beduidend meer investeringen nodig hadden dan andere landen, waar de operatie wat kleiner zou zijn. Met een 120 miljoen internetgebruikers in een land dat zo divers is als China. Als we - zoals nu blijkt - die operatie ook per mobiele telefoon aan de Chinees kunnen brengen, dan kun je daar gemakkelijk nog een paar honderd miljoen in enkele jaren tijd op optellen.
Nog niet al onze mogelijkheden zijn uitgeput, maar als we geen externe financiering krijgen, dan gaan we in Shanghai een kleiner pilotproject opzetten. Uiteindelijk denk ik dat wetenschappelijk verantwoorde looninformatie uit China ook commercieel zoden aan de dijk zal zetten. Zeker als dat op termijn onderdeel van een wereldwijd systeem van vergelijkbare looninformatie kan vormen.
Nu in grote haast, later meer.

Rennen in Shanghai

Twee en een halve dag in Shanghai, dus dat betekent snel rennen tussen een groot aantal besprekingen over lopende projecten, sociale verplichtingen en het betalen van een aantal uitstaande rekening. Daarvoor bij een conferentie over zoekmachines geweest in Nanjing, met onder andere Google, Yahoo en Microsoft met een groot aantal spreker.
Ik ben hier in opdracht van een Londense consultancy dat, zo ontdekte ik terloops, Google weer als een van de klanten heeft. Op hun verzoek heb ik op mijn andere blog niks verteld over die conferentie: zij betalen voor mijn werk en hadden liever niet dat ik dat met de rest van de wereld deelde.
Jullie kan ik wel een beetje vertellen. Een interessante 'clash of cultures', in het bijzonder tussen de Amerikaanse en de Chinese. Alle Amerikaanse zoekmachines zijn hun operatie in China fors aan het uitbreiden en ik zie hier al een leuke serie vervolgopdrachten in zitten, want het gaat allemaal niet gemakkelijk.
Heel veel interessante wetenswaardigheden, bijvoorbeeld over de veranderende positie van advertentiebureau's nu de zoekmachines deel van hun werk overnemen. Grote adverteerder zoals Intel and P&G hebben hun operaties gecentraliseerd.
Betekent dat behalve journalisten, PR-bedrijven, platen- en boekenzaken nu ook die advertentiebureau's hun bestaan door internet ondermijnd gaan worden, wilde ik van de Intel-man weten. Zij hadden wereldwijd de meeste advertentiebureau's voor online campagnes eruit gegooid en vervangen door een. "We hebben niet de expertise in huis om het helemaal zelf te gan doen," zei de man.
Maar bijvoorbij bij Toodou.com, de succesvolle Chinese podcasthoster zijn ze vorige week begonnen met advertenties rondom de filmpjes van hun klanten en ze doen dat helemaal zonder advertentiebureau's, vertelde Marc van der Chijs. Hij zag op dit moment weinig toegevoegde waarde van dergelijke firma's.
Ik zie ze wel opbloeien in bijvoorbeeld Europa, de online advertentiebureau's: misschien dat ze het vooral goed in relatief onderontwikkelde markten, waar bedrijven zich geen raad weten met internet. Niet duidelijk of het ook op lange termijn goed blijft gaan: de signalen zijn gemengd, op z'n voordeligst.