vrijdag, mei 05, 2006

De wraak van de chatroom

(Een korte impressie van de tweede dag "We Media" in London, nu bij De Nieuwe Reporter)

"Hoor eens, wij kunnen ons niet veroorloven te zijn uitgesloten van de nieuwe media. Moeten mijn kinderen soms wachten totdat de laatste ziekte is verdwenen voordat ze online kunnen?" De verontwaardiging zindert door in de stem van Ory Okolloh vanuit Johannesburg. De vraag was of in Afrika het bestrijden van honger en ziekte niet belangrijker was dan het online brengen van de Afrikanen.
De eerste dag van de "We Media" conferentie op woensdag in het BBC-hoofdkwartier te Londen was teleurstellend verlopen door een overmate aan organisatie en een onophoudelijke rij technische problemen. De tweede dag op het Reutershoofdkwartier gaf een overzicht over de oprukkende nieuwe media in Azie, Afrika en het Midden-Oosten en toonde een brede serie aan, soms emotionele, conflicten tussen het brede scale aan culturen dat bij elkaar kwam.
"Mij maak je niet wijs dat er mensen op deze wereld zijn die niet het van God gegeven recht willen hebben zelf te besluiten welke regering ze hebben," riep een verontwaardigde Amerikaanse superblogger Jeff Jarvis, toen Chinese internetgebruikers in hun sessie hadden uitgelegd dat ze wel iets anders aan hun hoofd hadden dan het omverwerpen van hun regering. Op de achtergrond draaide een actieve chatroom en hielden deelnemers binnen en buiten de zaal contact via Skype en MSN. "Wat een moralistisch gezeur van Jarvis," zuchtte een Chinese deelnemer. "Jarvis weet niet eens dat de meeste Chinezen niet eens in een God geloven."
Toen Jeffrey Sachs van het Earth Institute aan de Columbia University uitlegde hoe hij het arme, door ziekte geteisterde Afrika hielp om hun zaken op orde te krijgen, liep de temperatuur in de zaal en online fors op. "Mijn bloed begon te koken, toen ik Sachs hoorde praten," zei Wilfred Kiboro van de welvarende Keniaase Media Group in het daaropvolgende panel. "Alsof heel Afrika hetzelfde is en alsof we allemaal arm, ziek en misselijk zijn. Wij kunnen onze zaken goed zonder hem regelen."
De bij nieuwe-media conferenties onvermijdelijk chatroom bracht op cruciale momenten veranderingen in de sfeer, die jammer genoeg soms aan de sprekers ontging. "Zullen we recepten gaan uitwisselen," vroeg een chatter, toen een van de sprekers duidelijk niet in staat was de participanten bij zijn les te houden.
Toen aan het einde van de tweede dag een vertegenwoordiger van Yahoo voorstelde hun fonds voor liefdadigheidsprojecten in te zetten voor een actieplan van de conferentie, sloeg in de chatroom de woede opnieuw toe. "Pak hem, Rebecca," riepen de chatters in koor. Een van hen, Rebecca MacKinnon van Global Voices, een project van Harvard Law School, voert actie tegen Yahoo dat de Chinese justitie help vier Chinese journalisten te veroordelen voor hun werk. Zij is in de zaal en staat op om het woord te nemen. Op de videofeed zie ik hoe Rebecca diep ademhaalt en fors uithaalt naar Yahoo, onder luid applaus van de aanwezigen.
"Prachtig, de wraak van de chatroom," roept een van chatters. "Tijd voor een borrel," schrijft Rebecca vijf minuten later in de chat. "Daar ben ik nu wel aan toe."