Europa zoekt communicatiedeskundigen
Dat las ik in januari en EU-commissaris Wallstrom had zelfs ettelijke miljoenen euri gevonden om, om te beginnen, een hele dure website op te zetten. Meteen een eindje wegklikken om te zien of dat mij iets zou lijken, communicatiedeskundige bij de EU.
Inmiddels weet ik dat veel communicatiespecialisten liever een dood paard zouden adviseren dan de EU, maar ik ga gebukt onder wat mijn Chinese vrienden zien als een ernstige vorm van pathalogisch optimisme: hoe erger een klus eruit ziet hoe leuker het me lijkt.
Jammer genoeg werkte de meerderheid van de links op die dure website niet en ik kon absoluut niet uitvinden hoe ik informatie over die betrekkingen kon krijgen. Ik wilde mevrouw Wallstrom ook niet meteen zelf met dit akkefietje opzadelen, dus ik emailde naar een van haar secretarissen, die een functie-omschrijving had die weleens met communicatie van doen zou kunnen hebben. Ik stuur dat soort emailtjes regelmatig, maar verwacht eigenlijk geen antwoord.
Wat schetst mijn verbazing: zojuist ontvang ik een klein dossiertje en een antwoord op mijn brief, gescand in een pdf-file, voorzien van stempel en parafen, zoals ik dat van vroeger kende toen ik als historicus in opleiding in de archieven kwam.
Het meeste geld gaat op aan interne opleidingen, zo laat men mij weten. En verder kan ik deelnemen aan een soort van menselijk tombola, maar dan moet ik mij opnieuw door zo'n mensonvriendelijke website wurmen, die me in januari al tot wanhoop bracht.
Weet nog iemand een dood paard dat hulp nodig heeft?
Inmiddels weet ik dat veel communicatiespecialisten liever een dood paard zouden adviseren dan de EU, maar ik ga gebukt onder wat mijn Chinese vrienden zien als een ernstige vorm van pathalogisch optimisme: hoe erger een klus eruit ziet hoe leuker het me lijkt.
Jammer genoeg werkte de meerderheid van de links op die dure website niet en ik kon absoluut niet uitvinden hoe ik informatie over die betrekkingen kon krijgen. Ik wilde mevrouw Wallstrom ook niet meteen zelf met dit akkefietje opzadelen, dus ik emailde naar een van haar secretarissen, die een functie-omschrijving had die weleens met communicatie van doen zou kunnen hebben. Ik stuur dat soort emailtjes regelmatig, maar verwacht eigenlijk geen antwoord.
Wat schetst mijn verbazing: zojuist ontvang ik een klein dossiertje en een antwoord op mijn brief, gescand in een pdf-file, voorzien van stempel en parafen, zoals ik dat van vroeger kende toen ik als historicus in opleiding in de archieven kwam.
Het meeste geld gaat op aan interne opleidingen, zo laat men mij weten. En verder kan ik deelnemen aan een soort van menselijk tombola, maar dan moet ik mij opnieuw door zo'n mensonvriendelijke website wurmen, die me in januari al tot wanhoop bracht.
Weet nog iemand een dood paard dat hulp nodig heeft?

0 Comments:
Een reactie plaatsen
<< Home